Kirişçiler İlkokulu'nda hikayeler canlandı

HİKAYELER OKUNDU, ANALİZLER YAPILDI

 3. ve 4. Sınıflara girerek öğrencilerle kitaplar hakkında sohbetler ettikten sonra Müdür Bey “Kafesteki Kahramanlar” kitabından hikayeler okudu. Kitabı okurken ses tonuyla, beden diliyle, mimikleriyle ve doğallığıyla öğrencileri hikayenin içine çeken Himmet Karataş bence o an dünyanın en mutlu insanıydı. Çünkü hikayeyi bitirdikten sonra öğrencileri ile hikayenin kahramanlarını analiz edip hikayeden çıkardıkları sonucu özgüvenleriyle paylaşmışlardı. 

HİMMET KARATAŞ’IN KİTAPLARA AÇILAN HAYAT YOLCULUĞU...

“İlkokuldayken öğretmenim ilk rol modelimdi. Okuyan ve bizim de kitap okumamızı isteyen kıymetli öğretmenim Nurten Karataş’a buradan selam ve saygılarımı iletiyorum. Ev ortamında ise dedem, ahşap sandalyesine oturur ve daima kitap okurdu. Bu da benim için önemli bir pekiştirici oldu. O yıllarda kitap bulup okumak kolay değildi. Tekelioğlu İl Halk Kütüphanesi’nin eski otobüslerden devşirme gezici kütüphanesi on beş günde bir okulumuza gelirdi. Kayıtlı üyesiydim. Aradan 45 yıl geçmesine rağmen o kitaplar arasında Kerem ile Aslı’yı, Karacaoğlan ve Pir Sultan Abdal’ın şiirlerini hatırlıyorum. İlkokulda törenlerde sunuculuk yapmam ve küçük piyeslerde rol almam nedeniyle tiyatroya da ayrı bir ilgim vardı. Küçük yaşlar, eğilimlerin ortaya çıkmasında gerçekten çok önemli.”

YAZMASAYDIM, İÇİMDEKİ ÇOCUK BANA KÜSERDİ

“İçimdeki çocukla söyleşmek… Kısaca bu. Dünyanın bütün gücüyle onu değiştirmeye çalıştığının farkındayım ama çocukluğun bükülmez yüceliğiyle arkadaşlık etmek insanı dönmek istemeyeceği bir yolculuğa çıkarıyor. Çünkü yol arkadaşınız çocukluğunuz oluyor. Bu yüzden yazmasam olmazdı; o bana küserdi ve ben bunu kaldıramazdım. İşte bu nedenle yazmak benim bahanem oldu.

Üniversite yıllarından itibaren çeşitli edebiyat dergilerinde yayımlanan kısa öykülerini bir araya getirme fikri, arkadaşları tarafından da memnuniyetle karşılanınca 21 kısa öyküyü “Mistik Yolcu” adlı kitapta topladı. Ardından diğer çocuk kitapları yayımlandı. Yazmak coşkun bir ırmakta sürüklenmeye benzese de yazılanları kitaplaştırmak oldukça zor bir süreç.”

KENDİNİ HATIRLA VE SAHİP OLDUKLARININ KIYMETİNİ BİL 

Yazdığım eserlerde okuyuculara tek bir mesajı  vermek için yazmıyorum aslında. Kendiliğinden, günlük hayatın aku-ışında karşılaştığım bir olay, bankta tek başına oturan bir ihtiyar, kuşlarla konuşmaya çalışan bir çocuk öylesine güçlü çağrışımlarla zihnime hücum ediyor ki, bir bakıyorum hikaye ortada! Okuyunca çoğundan şunu çıkarıyorum; “Kendini hatırla. Sahip olduklarının kıymetini bil.” Mesaj verme kaygısıyla yazmasam da öykülerin içindeki subliminal mesaj bunlar: “Kendini hatırla. Sahip olduklarının kıymetini bil.”

ÖĞRETİCİ OLMAK GİBİ KAYGIM YOK

“Önce dil… Anlaşılır, akıcı, estetiğe ve müziğe sahip metinler. Kurgu ve dil, okura verdiğim değeri gösterir. Öğretici olmak gibi bir kaygım yok. Metni keyifle okuyan bir çocuk zaten kendi yorumuyla bir hisse çıkarır. Önemli olan, okurun kendi yorumuyla yeni bir sonuca ulaşması. Mesela ‘Tavşan Kral’ masalımda kahramanımız ana kuzusu bir tavşan ve sınavı dürüstlüğüyle kazanıyor. Okuyanlar tavşanın dürüstlüğünden şüphe etmiyor. Fakat annesiyle arasındaki konuşmalardaki ayrıntıyı yakalayan çocuklar, asıl dürüst olanın tavşanın annesi olduğunu söylüyor. Ben de bunu istiyorum. Bir masaldan onlarca farklı sonuç çıkarabiliyorlar. Böylece hem farklı düşünmeye yöneliyorlar hem de kendi düşünceleriyle harmanlama fırsatı buluyorlar.”

ÇOCUKLAR İLHAM KAYNAĞIM 

“Elbette ilham kaynağım çocuklar. Oyuna dalıp gidişleri, tek sıra ilerleyen karıncalara bakışları, kelebekle birlikte koşmaları ve uçsuz bucaksız hayalleri öylesine zengin çağrışımlar sunuyor ki benim için vazgeçilmez. Çocuklarla olmayı seviyorum. Çünkü onlar insanın en doğal, en temiz hâlindeler. Çocuk vicdanı karşısında saygıyla eğilmemek mümkün değil.”

OKULLARA HEDİYE KİTAPLARA DEVAM... 

Okullara Hediye Kitap projesi devam ediyor. Kirişçiler İlkokulu’na giderken de yanımızda kitaplar vardı. Öğrencilere kitapları tek tek verirken gözlerindeki heyecana şahit oldum. Okulun koridorlarında kitaplara ayrılmış özel bir bölüm bulunuyor; müdür odası dâhil olmak üzere her sınıfta dikkat çeken bir kitaplık düzeni var. Bu tablo, okulun öğrencilerine verdiği değeri açıkça gösteriyor.

OKULUN HER YERİ KİTAPLARLA DOLU

Öğrencilere rol model olarak kitaplarla iç içe bir yaşam sürdürebilirsek, onlar da bizi örnek alacaktır. Nitekim öğrenciler kitap okumayı seviyor ve kitaplarla vakit geçirmekten mutluluk duyuyor. Ek bina hizmete açıldığında, şu an sınıf olarak kullanılan alanlardan biri kütüphaneye dönüştürülecek. Doğa, çocuklar ve kitapların bir araya gelmesi, düşüncesiyle bile insanı heyecanlandırıyor.